ปัตติทานคาถา

ยา เทวะตา สันติ วิหาระวาสินีถูเป ฆะเร โพธิฆะเร ตะหิง ตะหิงตา ธัมมะทาเนนะ ภะวันตุ ปูชิตาโสตถิง กะโรนเตธะ วิหาระมัณฑะเลเถรา จะ มัชฌา นะวะกา จะ ภิกขะโวสารามิกา ทานะปะตี อุปาสะกาคามา จะ เทสา นิคะมา จะ อิสสะราสัปปาณะภูตา สุขิตา ภะวันตุ เตชะลาพุชา เยปิ จะ อัณฑะสัมภะวาสังเสทะชาตา อะถะโวปะปาติกานิยยานิกัง ธัมมะวะรัง ปะฏิจจะ เตสัพเพปิ ทุกขัสสะ กะโรนตุ สังขะยัง ฯ

เทพยดาเหล่าใด มีปกติอยู่ในวิหาร สถิตอยู่ที่เรือนพระสถูป ที่เรือนโพธิ ในที่นั้น ๆ เทพยดาเหล่านั้น เป็นผู้อันเราทั้งหลายบูชาแล้ว ด้วยธรรมทาน ขอจงกระทำความสวัสดี ความเจริญในวิหารมณฑลนี้. พระภิกษุทั้งหลายที่เป็นเถระก็ดี ที่เป็นมัชฌิมะก็ดี ที่เป็นนวกะก็ดี อุบาสก อุบาสิกาทั้งหลายผู้เป็นทานบดี พร้อมด้วยอารามิกชนก็ดี ชนทั้งหลายที่เป็นชาวบ้านก็ดี ที่เป็นชาวเมืองก็ดี ที่เป็นชาวนิคมก็ดี ที่เป็นอิสรชนก็ดี ขอชนทั้งหลายเหล่านั้น จงเป็นผู้ถึงซึ่งความสุขเถิด. สัตว์ทั้งหลายที่เป็นชลาพุชะกำเนิดก็ดี ที่เป็นอัณฑชะกำเนิดก็ดี ที่เป็นสังเสทชะกำเนิดก็ดี ที่เป็น โอปปาติกะกำเนิดก็ดี สัตว์เหล่านั้นแม้ทั้งปวงอาศัยพระธรรมอันประเสริฐ อันเป็นนิยยานิกธรรม นำออกจากสงสารแล้ว จงกระทำความสิ้นไปแห่งทุกข์เถิด.

ฐาตุ จิรัง สะตัง ธัมโมธัมมัทธะรา จะ ปุคคะลาสังโฆ โหตุ สะมัคโค วะอัตถายะ จะ หิตายะ จะอัมเห รักขะตุ สัทธัมโมสัพเพปิ ธัมมะจาริโนวุฑฒิง สัมปาปุเณยยามะธัมเม อะริยัปปะเวทิเต ฯ

ขอธรรมของสัตบุรุษทั้งหลายและบุคคลทั้งหลายผู้ทรงธรรม จงดำรงอยู่สิ้นกาลนาน. ขอพระสงฆ์จงเป็นผู้พร้อมเพรียงกันทีเดียว เพื่อประโยชน์และเกื้อกูล ขอพระสัทธรรมจงรักษาเราทั้งหลาย และผู้ประพฤติธรรมแม้ทั้งปวง ขอเราทั้งหลาย จงถึงซึ่งความเจริญในธรรมที่พระอริยเจ้าแสดงแล้ว.

ปะสันนา โหนตุ สัพเพปิปาณิโน พุทธะสาสเนสัมมา ธารัง ปะเวจฉันโตกาเล เทโว ปะวัสสะตุวุฑฒิ ภาวายะ สัตตานังสะมิทธัง เนตุ เมทะนิงมาตา ปิตา จะ อัตฺระชังนิจจัง รักขันติ ปุตตะกังเอวัง ธัมเมนะ ราชาโนปะชัง รักขันตุ สัพพะทา ฯ

ขอสัตว์มีชีวิตแม้ทั้งปวง จงเป็นผู้เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ขอฝนจงตกต้องตามฤดูกาล ขอสายธารหลั่งไหลไปโดยชอบ จงนำความสำเร็จมาสู่พื้นปฐพี เพื่อความเจริญแก่สัตว์ทั้งหลาย มารดาและบิดาย่อมรักษาบุตรน้อย ผู้เกิดในตนเป็นนิจ ฉันใด ขอพระราชา จงปกครองประชาชน โดยชอบธรรมในกาลทุกเมื่อ ฉันนั้นเถิด.